- album name
-
Electrotechniek
- band name
by Electropoezie
-
Digital Album
Koop nu het eerste album van Electropoezie online. Download meteen alle 13 nummers voor maar 7 euro!Buy Now €7 EUR
-
Share / Embed
1. |
Hans' Geluk
03:10
|
|||
|
| ||||
2. |
||||
|
| ||||
3. |
||||
|
| ||||
4. |
Champignon Magique
02:25
|
|||
5. |
Boeken in mijn tas
03:42
|
|||
|
| ||||
6. |
Mammajanneke
02:27
|
|||
|
| ||||
7. |
Dood door eigen schuld
02:28
|
|||
|
| ||||
8. |
||||
|
| ||||
9. |
Weg van hier
02:00
|
|||
|
| ||||
10. |
Leef Niet
02:18
|
|||
|
| ||||
11. |
||||
|
| ||||
12. |
||||
|
| ||||
13. |
ART39SR
07:09
|
|||
|
| ||||
- about
- Het eerste album van het Groningse duo Electropoezie, Electrotechniek.
- credits
-
released 01 January 2010
Muziek: Paris T Lana
Teksten: Hans Hoeverloo
(behalve 'School is uit;' door A McAapman) - tags
- tags: drum 'n bass electro electronic experimental poezie techno Groningen
- license
- Some rights reserved. Please refer to individual track pages for license info.
- feed
-
Feeds for this album, this artist
- Track Name: Hans' Geluk
-
Blind van vertrouwen
wandelde ik over water.
Geleid door twijfel
zonk ik echter diep.
Dronken van de dood
zwom ik in het rond.
Met mijn kopje onder
Verdronk ik vol verdriet.
De nacht kende geen dag meer.
Niks werd alles in mijn leven.
Dit was mijn verleden.
Heden fiets ik in de zon! - Track Name: School is uit
-
Vis en ik in het heelal
vis is tevreden vis, vis
ik en vis, thuisgebleven
vanavond komt de buurvrouw langs
in de gedaante van banaliteit
vis neemt soepgroente
Ik en banaliteit nemen soepgroente
deze sponsjes voor in de soep
zuigen gaarne uw gedachten weg
en laten een leegte achter
dank is op zijn plaats
geen dank is nodig
zand er over en alles is vergeven?
vis is mij drie jaar trouw gebleven
Familie lijkt verder overbodig
vis is in plantjestrance
ook ik slaap, een leugen dringt binnen
voortplanting is de grote roerganger
en we willen hem volgen
een wombat zijn symbool
die mij zal achtervolgen
in mijn slaap mij zal vinden
om zachtjes in mijn oor te kermen
vis is de vijand
vis maakt ons stuk
vis wil niet weten wat wij weten
vis wil niet weten school is uit
scheur vis zijn vinnen
brandt zijn geschubde huid
vis wil niet zien krab hem zijn ogen uit
onconforme vis heeft het flink bij ons verbruid
vis wil niet weten school is uit
vis wil het bijwonen, de wijkvergadering
maar dat kan natuurlijk niet
met de ziekte in zijn kop
nee vis jij blijft eenzaam thuis
daar waar je niet meer hoort
heel stil ben ik terug
vis weer in trance
met een stortvloed van tranen
verdwijnt vis in de pot en verdwijnt uit mijn leven
voor hij moet zwemmen nog een tik op zijn snuit
vis wil niet weten
school is uit - Track Name: Afgeranseld en op sterven na dood
-
Mijzelf introduceren
Tegenover kinderen als man
Goed groot en heilig van stuk
Maakt onrustig...!
Verschrikt kijkt kleurloos gezichtje
Ziet toorn in mijn ogen en vlucht
Vlucht terug Vlucht vlug
terug in moeders schoot
Ik probeer normaal te zien
Maar mijn ogen kleuren rood
Kijk naar mijn trillende handen
Maar voel me rustig worden
Menigte bedaard
Er is niks mis met mij
Ik en baard fluisteren
Zij mogen rustig zingen
Over mooie waarden
‘Wie zoet is krijgt lekkers
Wie stout is de roe’
En meer van dat soort dingen
Meer van dat soort dingen
Wat ons van afgrond en dieren scheidt
Voel me vrij
Zwaai naar mensen
Minder is dat zij mijn gedachten moeten missen
Zo zoet zo zwart als roet klinken kinderkoren
Mocht iedereen genieten
Mocht iedereen genieten
Genieten zoals ik - Track Name: Boeken in mijn tas
-
Loop ik daar twee boeken in mijn jas
Loop ik daar twee boeken in mijn tas
Loop ik daar twee boeken in mijn jas
Loop ik daar twee boeken in mijn tas
Loop ik daar het zijn vier boeken bij elkaar
Loop ik daar het zijn vier boeken bij elkaar
Vier boeken over
Vier boeken over
Vier boeken over vogels in het moeras
En kikkertjes
Ki ki ki kikkertjes
Loop ik daar twee boeken in mijn jas
Loop ik daar twee boeken in mijn tas
Loop ik daar het zijn vier boeken bij elkaar
Maar wat zie ik nu?
Wat zie ik daar?
Daar schuilt iets
Daar schuilt iets in het struikgewas
Ren ik daar!
Ben nu klaar met rennen
ben ik klaar
het gevaar is weg
Het gevaar is nu geweken
het gevaar is weg
met rennen ben ik klaar
Ik heb nog maar twee boeken in mijn tas
Ik heb nog maar twee boeken in mijn jas
Mijn tas die ben ik kwijt
Die boeken zie ik nooit meer terug
Nee nooit meer terug - Track Name: Mammajanneke
-
Was alles zo geschreven,
Zo makkelijk en begrijpbaar.
Was alles in het leven,
Zo simpel en behapbaar
Het begin
is zeker.
Het begin
is vast.
Een duidelijke zin,
is zo geschreven.
Maar
Zit hier niet de zin in besloten?
Mensen blijven schrijven
Over mensen
Zo gaat elk verhaal over leven.
Overleven tot het eind. - Track Name: Dood door eigen schuld
-
Levenloos licht,
uit enkel lucht
besta ik,
en met een zucht
verlaat ik het
lichaam
dat op het bed
levenloos ligt.
Niets dan duisternis
welt op
als ik deze zwarte
woorden fluister
die zinnen vormen
langs paden
van mijn herinnering
Lig hier nu,
schreeuwend, rechtop
afgeleid en herboren
mijn dood te schetsen.
De schuldige
schaduw zit
zwart en schuin
onder mij.
Van nature bruin,
gladgeschoren,
net in het pak,
aan een hoer
de eeuwige trouw verloren.
Hoer...!
Begin het leven te
kennen, bezingen
het leven te haten,
uitlachen in het gezicht…
Leven vol licht
gekend, bezongen
en verlaten.
Laat mij maar slapen,
Rustig rusten
Oneindig
Eind… - Track Name: Heintje Pik (JA TOCH, NIET DAN)
-
De duivel heeft het vragen uitgevonden
Des duivels zak is nooit vol
't zal gebeuren, al zal de duivel de kaars houden
Rode baard duivels baard
Waar de duivel een boodschap heeft, daar stuurt hij een oud wijf heen
De duivel schijt altijd op de grootste hoop
De duivel vergeet geen stoot tegen zijn bokkepoot
Duivel op de plaat, Engel op de straat
JA TOCH? NIET DAN? - Track Name: Weg van hier
-
Met de ogen dicht ergens anders.
Midden in de waarheid,
trippend van het gif,
daar waar werkelijk dromen zijn.
Mijn huis staat op zijn kop,
dus ik hang in de kelder.
Ergens in het donker,
samen met mijn ziel alleen.
Dan alleen weer samen,
met de wereld om mij heen.
Met de ogen dicht,
niet langer krankzinnig.
Ik ben ergens anders.
Daar is alles goed - Track Name: Leef Niet
-
Leef niet
Wat ik doe
blijft geheim,
doet er niet toe.
Niemand die mij
ziet…
Doe alsof
Ben blij,
niet belangrijk.
Jammer genoeg
bijzonder,
doe alsof…
Slapen,
Rustig,
rusten.
Oneindig,
eind… - Track Name: Dromen zijn Bedrog
-
Zit gevangen in een droom
Sta voor een grote zaal te zingen
Iedereen in het publiek aanbidt mij.
Maar ik ren weg, want ik wil weer wakker worden
Ik probeer alles maar niets lijkt te werken
Totdat ik op het fietspad lig en mijn ogen dicht kan doen.
De eerste activiteit is een les wiskunde volgen .
Twee dikke mannen met baarden en zonder shirt
Staan voor in de zaal en er klinkt muziek
Iemand eet zich te pletter in de pudding
Omdat ze niet langer gekweld wil worden
Een ander staart de schuldige indiaan de wildernis in
Er komt een vuilniswagen langs
En ik zie een jongetje
Hij springt achterin en klimt in een ton.
Ik schreeuw tegen hem dat hij er uit moet komen.
Maar hij zegt dat hij er niet meer tegen kan
En weer rustig wil gaan slapen
Eenmaal onder de dekens probeer ik een meisje weg te jagen,
dat nogal klein lijkt en jong.
Het lukt en ze kruipt bij iemand anders in bed
Later knal ik ze kapot met mijn geweer.
Een grote stroom van dromen, die een paar dagen
misschien wel een week beslaan - Track Name: Peer Mullens (Grote Blote Borsten)
-
Peer Mullens
en de vrolijke trekkers
trekken volle zalen
schots en scheef
zijn hun schuine liedjes
geschreven in
mooie blotebillentaal - Track Name: ART39SR
-
De violen van Beethoven.
Pulken de slaap genadeloos weg.
De nachtmerrie van het licht toont zich.
De ogen openen de wereld..
Het lichaam zet zonder recht de voeten op de vloer.
De ogen sluiten de vervloekte kamer af.
Ik kijk. Ik zie. Ik zie wat anderen niet zien.
Ik luister naar schoenen die lachende lichamen dragen.
Buiten geschreeuw om is het rustig op straat.
Ik ben te oud en nog steeds verlegen…
geef het hier over en geef alles op,
Ik geef alles wat mij niet kan interesseren.
De snelheid van mijn linkerarm bepaald waar ik heen ga,
mijn verminkte rechterbeen bevestigt mijn vertrek.
Het gelukkige klapvee kijkt in mijn zieke kijkers.
Ik kijk ze weg. Mijn blik boort zich in hun ziel.
Mijn handen trillen. Maar ik heb de conrtole.
Krachtige ogen maak ik leeg. Lachende lichamen kapot.
Het schreeuwt. Ik hoor geen omgeving.
Ik hoor alleen mijzelf krijsend genieten.
Onder invloed van pijn handel ik verkeerd,
Onder invloed van genot laat ik na het edele te doen
Egoisme vernietig ik met de dood.
Een dode ervaart immers geen ongeluk meer.
De jaloersheid
De afzondering
De melancolieen in mij
De klunzigheid
De hypochondrie
De regelrechte waanzin!
Ben ik gefrustreerd, Socrates?
Ben ik tevreden, varken?
Is het geluk van een sadist ook niet gewoon geluk?
Een briljante flits van plezier, zijn eeuwige vlam?
Hans Hoeverloo, psychopathisch perverse zedendelinquent, agressieve narcist
